و من با وصف روزگر خود را گذرانیدم و در وصف این روزگار به این روز وصف ناپذیر مرکب یا شکسته ی زندگی خود را به سرزمین مردگان رازم.و فهمیدم که باید تو سری خورد و مرد ... باید تو سری زد و نشست باید نمک خورد و با کمال بی مروتی نمکدان را شکست...باید از راست نوشت و از چپ خواند از عقب نشست و از جلو راند قلبم زیر پایم بود و قلبم له شد و من زیر پای خودم جان دادم و همراه من همه ی عشق های من مردند  و این اشک های من بودند  که عشق مرا که ستارگانی بودند نیمه خاموش و تمام فراموش و کور در مجمع خاطرات گذشته به خاک سپردند.

احتمالا شما هم این جمله ی معروف را از آقای خمینی شنیده اید که " جنگ برای ما یک نعمت الهی بود " . چیز عجیبی ست ؛ چرا جنگی که برای همه ی مردم جهان نکبت بار است و طاعونی که مرگ و ویرانی را به همراه می آورد ، برای جمهوری اسلامی نوعی نعمت و یا رحمت الهی به شمار می آید

صفحات تقویم را ورق می زنم و به 13 آبان می رسم:

تسخیر لانه ی جاسوسی آمریکا به دست دانشجویان خط امام!!!-روز دانش آموز

پس امروز روز من است؛

در این چند ساله چقدر مجبورم کردند که برای کسانی که با بالا رفتن از دیوار سفارت کاخ های آرزوی یک ملت را فرو ریختند دست بزنم و هورا بکشم یا شاید هم صلوات بفرستم،

در این چند  ساله چقدر در گوشم خواندند که آمریکا یعنی استکبار جهانی و تو برای این که نشان دهی از آن بدت می آید باید برگ های دفتر نقاشی ات را جدا کنی و با آن ها پرچمش را درست کنی و در آتش بزرگی که در وسط حیاط مدرسه درست کرده ایم،بسوزانی...

خواه ناخواه مثل همیشه از یاد می بردم که شب در منزل این کا را بکنم،

و فردا در مدرسه سر رنگ کردن پرچم چقدر با بچه ها رقابت می کردم،

ولی هیچ گاه زیبا نشدند،

و من برای این که نگویند او نمی تواند، به همه می گفتم که اوّل تر از همه انداخته ام تا بسوزد!!!

یاد آن روزها را بگویم به خیر یا نه؟؟؟

چقدر با احساسات بچه گانه ام بازی کردند تا نشان دهند که امروز روز من است...

امّا امروز من بهتر از همیشه می دانم که روز من فرداست...

فردایی که تمام سختی های راهی را که انتخاب کرده ام به جان بخرم و از بیابان بی آب و علف که روز های سوزاننده و شب هایی لرزاننده دارد بگذرم و به جنگ اژداهای نمی دانم چند سر بروم و سیمرغ التیام بخش زخم های روحی و جسمی ام با دیدن شعله های عشقم به آن جا بیاید...

روز من فردایی است که سرزمین آزادی را فتح کنم...

خواه 13 آبان باشد خواه هر تاریخ دیگری...

همه جا بی داد است

نیست فریاد رسی نیست کسی

بانگی از دور به گوش آید لیک

نیست جز بانگ به هم بستن بند قفسی

()()()()()()()()()()()()()()()()()

مرگ یا زیستن ، این پرسش تلخ

مانده بی پاسخ و لب ها لبریز

رفتن اما نرسیدن این ، اینست

حاصل زندگی و جنگ و گریز

وقتی بخوای فقط با صفرها باشی،

 عمر تو مثل یه خط منحنی ، روی خودت دور می زنه،

مثل صفر ، باز از آخر می رسی ، به اول ! می مونی ، می گندی ،

مثل مرداب ، مثل حوض ، بسته می شی ، مثل دایره،

مثل ((صفر))!

اما اگر جلو ((یک)) بشینی...؟

اگر بخوای فقط برای ((یک)) باشی،

از پوچی و از تنهایی در بیای ، همنشین ((یک)) بشی...؟!

باید برای دیگران زندگی کنی!

                                                    ( دکتر علی شریعتی )

«روح من از حل این معما درمانده...آنگاه که درباره زمان می اندیشم می بینم که هیچ نمی دانم اما چون دست می کشم بخوبی می دانم که چیست» قدیس آگوستینوس

اینم چندتا فیلتر شکن جدید

http://maslehatbin.com/

http://www.storytag.com/

http://www.bc1.org/

https://salama.nda.st/

http://www.kdfs.org/

http://www.ampicon2005.org/